Noorse Krabbels

Dit najaar zijn er 50% meer hytter verkocht dan vorig jaar in deze tijd, meldt de NRK (https://www.nrk.no/sorlandet/stor-interesse-for-rimelige-hytter-1.15242140). En wij maar denken dat alle Noren al minstens een `hytte´ in de familie hebben en dat er al zoveel zijn in Noorwegen. Maar ze kunnen er nog geen genoeg van krijgen. Het hebben van een vakantiehuisje of weekendhuisje is hier toch een beetje anders dan in Nederland. Er zit een hele cultuur omheen. Mijn Noorse collega komt aanzetten met een exemplaar van Hytteliv. Een tijdschrift dat geheel over het hebben van een hytte gaat. Met tips hoe je je oude wat donker hytte omtovert in een waar lichtparadijs door de ramen te vervangen, hoe je een bank of een trapje maakt en wat je moet doen tegen de muizen in je hytta. Het blad staat vol met prachtige gestileerder huisjes met brandende kachels, warme vachtjes op de stoelen en ouderwetse houten meubels. De advertenties laten soms een wat ander verhaal zien. Strakke moderne kachels in st...

Sommige zinnen zijn eigenlijk niet te vertalen. Ze zijn zo in en in Noors. Zoals "Ut på tur." Google translate vertaalt het als 'op tournee'.  Tsja. Het is duidelijk. Google translate is niet onfeilbaar. Zelf vertalen we het als 'naar buiten waar de vogeltjes fluiten' en dat dekt de lading iets beter. Het gaat niet alleen om een wandeling doen. Het gaat om het buiten zijn. Dat  kan wandelend, rennend, fietsend, op ski's of te paard. Een in en in Noors gebruik. Of zoals ze zelf zeggen: " Vi nordmenn spør oss ikke om vi skal på tur, men hvor ."  Oftwel, 'Wij Noren vragen ons niet af óf we op stap zullen gaan, hooguit waarheen." Shadow in zijn regenwoud Volgens de site  https://norwaytoday.info/ , een Engelstalige site met Noors 'nieuws' gaat meer dan 80% van de Noren regelmatig de natuur in voor kortere of langere trips. Of dit betrouwbare informatie is? Geen idee. Norwaytoday is de site waar ik na een lange werkdag graag even mag ...

 Hoe is het op het werk? vraagt een vriendin. Ik moet even nadenken over het antwoord. Het eerste woord dat in me opkomt is 'ingewikkeld'. Allereerst natuurlijk de taal. Ik probeer zoveel mogelijk in het Noors te doen. Sowieso gaan de plenaire afdelingsvergaderingen (drie keer per week) in het Noors. En de afstemminsgoverleggen van de regio Helse Sør Ost. En de onze artsenbespreking. Net als de afdelingsvergaderingen van onze sectie. En dan nog de 'tavlemøte' die we één keer per week hebben. Die laatste bespreking moet ons helpen om efficiënter te werken.  Ullevål sykehus "Skal vi ha et møte" oftewel "Zullen we vergaderen" is een van de eerste Noorse zinnen die ik begrijp. Mocht iemand de indruk hebben dat we veel vergaderen, dat klopt. Ik heb dan ook zo mijn eigen gedachten over hoe de afdeling efficiënter kan draaien. Maar vooralsnog observeer ik vooral en luister. Beetje noodgedwongen want ik begrijp lang nog niet alles wat wordt gezegd. Ik mag on...

Vorige week ben ik helemaal niet aan bloggen toegekomen. Het is druk, met werk, Noors leren en de omgeving verkennen. De herfstkleuren zijn fenomenaal en we hebben de fotocamera weer tevoorschijn gehaald. Doordeweeks werk ik tot een uur of 16, dan ga ik naar huis en gaan we samen wandelen. Daarna koken we. Dat is anders dan het Noorse ritme: die lunsjen om 11:30, eten hun 'middag' (avondeten) tussen 15 en 17 en gaan daarna naar buiten. 's Avonds eten ze dan nog wat kleine hapjes: kveldsmat (kveld = avond). Maar zo ver zijn we nog niet, dat we al zo vroeg warm eten.  Wel zijn we begonnen met buiten koken, op een grill. Maar dan een kamado grill. We konden via internet een Zweedse kopie van het beroemde "Big Green Egg" op de kop tikken. Het duurde even voordat die bezorgd werd, maar inmiddels is hij er. Gelukkig hebben we een overkapping op het terras want het weekeinde nadat hij geleverd werd regende het. Pijpenstelen. Ook typisch Noors.  We hebben al vegetarische ...

 "Houston we have  a lift off". Na het felbegeerde fødselsnummer en het broodnodige Noorse mobilnummer ben ik sinds gisteren de trotse eigenaar van de BankID. Nu kan ik eindelijk bij mijn bankrekening. BankID  is je elektronische handtekening. DigiD in het kwadraat, Ik begin trouwens te vermoeden dat het de Noorse variant van 'Storebror' is. Als in "Storenbror ser deg". Zonder BankID kan je niks, met kan je ineens alles. Wat mij nog niet geheel duidelijk is: weet dan ook  iedereen alles? Zo was ik heel verbaasd toen ik bij de fietsenwinkel mijn mobiele nummer doorgaf en de verkoper prompt mijn hele adres in zijn systeem had staan. Sterker nog: als je een abonnement afsluit zien Telenor of je bij de belastingdienst een inkomen hebt. Zonder inkomen geen nummer. Waar je pas achter komt als je belt waar je bestelling blijft. De Noren lijken dit heel normaal te vinden. De Nederlandse privacywaakhond zou er misschien anders over denken.  Maar goed, de Bank ID dus....

Eergisteren baalde ik even heel stevig. De accu van mijn elektrische Brompton had kuren. En het beschermkapje van de connector brak af. Was ik iets te lomp? Of wordt mijn geliefde vouwfietsje toch te veel door elkaar geschud in de stad? Spoiler alert: hij doet het weer en een nieuw kapje wordt opgestuurd vanuit Nederland. Chapeau voor de service. Want in de drie weken dat ik hier nu werk ben ik al sterk gehecht geraakt aan mijn zwarte stukje vrijheid.  In de voorbereiding op onze verhuizing hoorden we van verschillende kanten dat het verkeer in en rond Oslo (spreek uit "Oesloe") geen feest is. Of misschien juist voor ons Nederlanders wel: een feest van file-herkenning. Daar komt nog bij dat we juist hier naartoe zijn verhuisd vanwege de schone lucht. Dan willen we die zelf niet teveel gaan vervuilen. Dus nam ik mij voor om met het OV naar de stad te reizen.  Om er wat flexibiliteit in te houden leek een vouwfiets me een goede optie. Alleen, ons huurhuis staat op een stevige b...

Behaaglijk nestel ik mij in mijn "Dale of Norway" vest op de bank. Een klein glaasje whiskey onder handbereik, met daarnaast wat stukjes"brunost". De "Ekte Gudbrandsdal Ost" van Tine. Een heerlijke combinatie van het scherpe van de whiskey met het zoetige van de kaas.  Brunost, oftewel "bruine kaas" wordt gemaakt van gecaramelliseerde geitenmelk. Het is een beetje en zoet-zoutige smaak. Heelijk zo. Salted caramel avant la lettre. Laatst zat ik samen met het afdelingshoofd bij de "lunsj" boterhammen met brunost te eten. Even voelde ik me echt geïntegreerd. Later op de dag zegt een collega tegen me "ja, jij gaat hier wel blijven". Dat vat ik dat op als een groot compliment. Tegelijk denk ik "Was daar twijfel over dan?". Want hoewel het helemaal opnieuw beginnen soms echt niet meevalt en bij vlagen doodvermoeiend is, is er zoveel dat het de moeite waard maakt. De lucht is hier merkbaar schoner. Hans kan zijn longmedicat...